Kulturystyka Centrumodzywek.net

WITAMINA E (tokoferol) –  to witamina młodości! Dodaje nam urody, energii i witalności! Jest antyoksydantem (podobnie jak selen, witaminy A, C) i dzięki temu opóźnia procesy starzenia się naszego organizmu, chroniąc go przed szkodliwym wpływem wolnych rodników. Wit. E wpływa na poprawę płodności u kobiet (zapobiega poronieniom, uszkodzeniom płodu) i u mężczyzn (poprawia ilość i jakość plemników), a w połączeniu z cynkiem pobudza naszą aktywność seksualną. Doskonale rozpuszcza się w tłuszczach (podobnie jak witaminy A, D, K). Organizm gromadzi ją
m. in. w tkance tłuszczowej, we krwi, sercu, mięśniach, wątrobie, narządach rozrodczych
i gruczołach hormonalnych. Naturalnymi źródłami witaminy E są rośliny. Wit. E jest naturalnym konserwantem (E-306) zabezpieczającym przed jełczeniem (rozkładem) tłuszczu, dlatego wykorzystywana jest do produkcji tłuszczy spożywczych (olej, margaryna), a także w przemyśle kosmetycznym – do produkcji kremów.

ŹRÓDŁA WITAMINY E: oleje (np. sojowy, słonecznikowy, lniany), oliwa z oliwek,warzywa liściaste (np. sałata, kapusta, natka pietruszki), awokado, soja, orzechy, migdały, pełnoziarniste produkty zbożowe.

Na polepszenie wchłaniania witaminy E wpływają witaminy: A, B, C, a także fosfor, selen, mangan
i nienasycone kwasy tłuszczowe.

DAWKA WITAMINY E:

9 mg/dzień dla kobiet do 25 r. ż.,

10 mg/dzień dla kobiet powyżej 25 r. ż,

12 mg/dzień dla kobiet w ciąży i 14 mg/ dzień dla kobiet karmiących,

10 mg/dzień dla mężczyzn – niezależnie od wieku.

NIEDOBÓR WITAMINY E (hipowitaminoza) – objawy:

zmiana w budowie czerwonych krwinek,

zaburzenia procesów rozrodczych,

dystrofia (osłabienie) mięśni,

problemy skórne, m. in. wysuszenie, złuszczanie naskórka, przebarwienia skóry.

NIEDOBÓR WITAMINY E sprzyja:

rozwojowi miażdżycy i nowotworów,

rozwojowi niedokrwistości,

przyspieszeniu procesów starzenia się organizmu.

NADMIAR WITAMINY E  – objawy:

dolegliwości żołądkowo-jelitowe,

osłabienie,

zaburzenia widzenia,

bóle głowy.

SUPLEMENTACJA WITAMINY E.

Kiedy?

Przy niewłaściwym odżywianiu lub stosowaniu drastycznych diet.

W chorobie niedokrwiennej serca i w miażdżycy naczyń krwionośnych.

Kto?

Kobiety w okresie: ciąży, karmienia, menopauzy, przyjmowania środków antykoncepcyjnych lub innych hormonów.

Mężczyźni: dla ochrony przed nowotworem prostaty (Wit. E + selen), w leczeniu raka prostaty.

PODSUMOWANIE:

FUNKCJE WITAMINY E:

Obniżanie ryzyka rozwoju chorób nowotworowych.

Zmniejszanie krzepliwości krwi i tym samym zmniejszanie ryzyka rozwoju chorób związanych z układem krążenia (m. in. miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca).

Neutralizowanie działania wolnych rodników i ochrona organizmu przed ich szkodliwym wpływem.

Opóźnianie procesów starzenia się skóry i przyspieszanie procesów jej odnowy.

Uelastycznianie skóry i przeciwzapalne, kojące oddziaływanie na nią.

Regulowanie pracy układu płciowego.

Regulowanie pracy mięśni.

SELEN (Se) - znajduje się we wszystkich komórkach ludzkiego organizmu (głównie w nerkach, trzustce, wątrobie i przysadce). Pełni rolę przeciwutleniacza i chroni błony komórkowe przed wolnymi rodnikami, a także uszkodzeniami genetycznymi. W ten sposób zmniejsza ryzyko zachorowania na raka, choroby serca i naczyń krwionośnych, a także przyczynia się do prawidłowego działania układu immunologicznego. W organizmie człowieka selen występuje najczęściej
w związkach z białkami, aminokwasami, a także z cysteiną i metioniną. Związki selenu wchłaniają się głównie z przewodu pokarmowego (w 50-90%), ale również z układu oddechowego, a także,
w niewielkim stopniu – przez skórę. Na polepszenie wchłaniania selenu wpływają witaminy, zwłaszcza A, C i E.

Selen dostarczany jest naszemu organizmowi wraz z pożywieniem, ale jego zawartość
w poszczególnych produktach jest zróżnicowana. Jest to uzależnione od stężenia tego pierwiastka na danym terenie – w glebie i w wodzie (Polskie gleby są ubogie w selen). Reasumując – wysoki poziom selenu mają produkty zbożowe i żywność o dużej zawartości białka, m. in. owoce morza,  ryby, mięso, podroby, a także niektóre rośliny strączkowe, cebula, czosnek, grzyby i orzechy (ciekawe jest, że w kurzym jaju, żółtko ma 4-krotnie wyższe stężenie selenu niż białko).

ŹRÓDŁA SELENU: pszenica, owies, brązowy ryż, pestki dyni, a także owoce morza, ryby, mięso, drób
i nabiał.

DAWKA SELENU – dzienne zapotrzebowanie na selen określono proporcjonalnie do masy ciała, czyli 0,01 – 2 µg/kg (µg = mikrogram) – średnio wychodzi 55 µg dla kobiety i 70 µg dla mężczyzny.

Jest to ważna sprawa, ponieważ 600 – 700 µg/dzień – to już DAWKA TOKSYCZNA. Tak więc, spożywanie śladowych ilości selenu jest gwarancją prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka.

NIEDOBÓR SELENU - objawy:

zaburzenia czynności serca,

dolegliwości mięśniowe i stawowe,

zaburzenia widzenia,

podatność na przeziębienia i zakażenia,

osłabienie płodności u mężczyzn,

bladość,

łamliwe paznokcie.

NIEDOBÓR SELENU sprzyja:

powstawaniu nowotworów,

chorobom sercowo – naczyniowym,

chorobom tarczycy,

marskości wątroby,

chorobom układu kostnego,

osłabieniu odporności.

SUPLEMENTACJA SELENEM. Kiedy?  Dla kogo?

W sytuacji, gdy środowisko naturalne jest ubogie w selen (w szczególności dla osób po 40 r. ż.).

Dla palaczy.

W leczeniu niepłodności, chorób sercowo-naczyniowych, zapaleniu trzustki, astmie.

W stanach pooperacyjnych, np. po usunięciu części jelita cienkiego.

U osób z zaburzeniami wchłaniania składników pokarmowych.

NADMIAR SELENU – objawy:

zaburzenia żołądkowo-jelitowe,

wypadanie włosów,

ślinotok,

zmiany skórne,

artretyzm.

NIEDOBÓR, ALE RÓWNIEŻ NADMIAR SELENU, MA NIEKORZYSTNE DZIAŁANIE NA ORGANIZM CZŁOWIEKA!

PODSUMOWANIE:

GŁÓWNE FUNKCJE SELENU:

Selen jest pierwiastkiem o właściwościach antyoksydacyjnych – uelastycznia tkanki
i spowolnia proces ich starzenia (wraz z witaminą E).

Neutralizuje, a także usuwa z organizmu substancje toksyczne, np. rtęć, ołów, kadm.

Ma działanie przeciwzapalne i antywirusowe.

Wpływa na prawidłowe funkcjonowanie hormonów tarczycy.

Wspomaga popęd seksualny u mężczyzn i wpływa na ich płodność.

Obniża ryzyko zachorowania na choroby sercowo – naczyniowe.

WITAMINA C (kwas askorbinowy)

Dlaczego zasługuje na miano królowej? Ponieważ odgrywa bardzo ważną rolę w procesach zachodzących w ludzkim organizmie – jest niezbędna do tworzenia niezwykle cennego białka – KOLAGENU, biorącego udział we wzroście oraz rozwoju wszystkich komórek i tkanek składających się na nasze ciało, m.in. krwi i naczyń, którymi krew przepływa, skóry, ścięgien, mięśni, kości…

Zadania witaminy C:

ü  podnoszenie odporności naszego organizmu na ataki bakterii i wirusów chorobotwórczych (wzrasta sprawność białych ciałek krwi zwalczających szkodliwe drobnoustroje),

• zapobieganie schorzeniom serca i układu krążenia  (uelastycznia tętnice, którymi płynie krew, dzięki czemu nie pękają),
• ochrona przed rakiem (niszczy wolne rodniki, będące przyczyną zmian nowotworowych
  w komórkach ludzkiego organizmu),
• obniżanie poziomu cholesterolu we krwi (niszczy złogi tego szkodliwego związku, które osadzają się na ścianach naczyń krwionośnych),
• przyspieszanie gojenia się ran i oparzeń,
• łagodzenie objawów alergii (uaktywnia pracę płuc i oskrzeli).

Niedobór witaminy C (hipowitaminoza) daje objawy: pękanie naczyń krwionośnych włosowatych, nieprawidłowy stan tkanki łącznej, zaburzenia wapnienia kości i wchłaniania żelaza, szkorbut.

Naturalnymi źródłami witaminy C są:

Papryka (z której pierwotnie otrzymano kwas askorbinowy), owoce cytrusowe, kiwi, papaja, truskawka, czarna porzeczka, natka pietruszki, kapusta włoska i brukselka, a także (w mniejszych ilościach) większość świeżych warzyw i owoców.